ROZDZIAŁ 33 cz. 1
*per. Julki*
Obudziłam
się o 8:00. Zdziwiłam się, bo poszłam spać o 23:00, a potem przez godzinę
wierciłam się na łóżku, zanim zasnęłam. Poszłam spać tak późno, bo przez 2
godziny uspokajaliśmy wkurzonego Dustina. Nie wiem, o co się tak wkurzył.
Przecież to nie nasza wina, że wybrał wyzwanie. Mógł wybrać prawdę. Poza tym,
miałam dziwne wrażenie, że coś się dzisiaj stanie. Po chwili zeszłam na dół.
Wszyscy już tam byli i krzątali się po kuchni. Nawet chłopacy!
- Co wy robicie? – spytałam.
- Sprzątamy. – odparli chórem.
- Aaaahaaaa. Dziewczyny, dzisiaj jest dzień
znęcania się nad chłopakami? – zapytałam, a chłopacy spojrzeli na mnie
złowrogo.
- Nie, a dlaczego pytasz? – spytała mnie Aga.
- No wiesz, w końcu niecodziennie widzę
dobrowolnie sprzątających chłopaków. – powiedziałam.
- No wiesz, w końcu niecodziennie zdarza się
taka okazja. – stwierdził Carlos, za co dostał od chłopaków w łeb.
- Jaka okazja? – zapytałam zaciekawiona.
- Żadna okazja. Tak mi się tylko powiedziało. –
stwierdził Los, a chłopacy popatrzyli na niego z żądzą mordu w oczach. Ja
natomiast wzięłam sobie jabłko i poszłam do mojego pokoju. Na schodach
usłyszałam jeszcze tylko, jak chłopaki drą się na Carlosa.
*per.
Kendalla*
Jak tylko
Julka wyszła z kuchni, zacząłem drzeć się na Carlita:
- Oszalałeś czy co??!!
- No co? Ja nie umiem kłamać.
- Stary, ty jesteś aktorem. – stwierdził, jak
zwykle opanowany, Logan.
- Tak. Na planie jestem aktorem, ale w domu
jestem po prostu sobą. – powiedział Carlos.
- Dobra, uspokójcie się, bo trzeba jechać na
zakupy, a dzisiaj wszystko ma być perfekcyjnie, jasne?!?! – wydarła się na nas
Aga. No dobra, jej to ja się boję.
- Dobra, to kto jedzie po zakupy? – spytała Pati.
- No jak to „kto”? Ty i Kendall. – powiedział James,
jakby to była najoczywistsza rzecz na świecie.
- Nie. Ja nie jadę. – powiedziała Patrycja.
- Czemu? – zapytał Logan.
- Temu, że trzeba zrobić jeszcze spaghetti
bolonese. – stwierdziła Pati.
- Przecież my możemy zrobić to głupie spaghetti.
– powiedziała Monia.
- Tak, na pewno. Jak ostatnio zrobiłyście mi
je na obiad, to prawie się przez was zatrułam. – powiedziała Pati.
- Co zrobiły? – spytałem rozbawiony.
- Nie sprawdziły daty ważności mięsa i dodały
je do spaghetti.
- Ojejku. Raz nam się zdarzyło. – powiedziała Monia,
a Pati westchnęła i powiedziała:
- Dobra, pojadę na te zakupy, ale ty Logan,
nadzorujesz pracę w kuchni.
- Dobra, nie ma sprawy. – powiedział Logan, a
Pati poszła po torebkę. Już po chwili siedzieliśmy w samochodzie i jechaliśmy
do sklepu.
- Ej, jak myślisz? Nasz plan wypali? –
zapytałem, tym samym przerywając ciszę.
- Nie mam pojęcia, ale jak Julka dowie się, po
co to zrobiliśmy, to nas wszystkich pozabija. – odparła Patrycja.
- Tak. Pewnie tak, ale robimy to dla jej
dobra. – powiedziałem, a Pati mi przytaknęła. Po chwili jednak, spytała:
- Jak myślisz, jak radzą sobie dziewczyny?
- Pod wodzą Logana? Pewnie nie mamy już domu. –
stwierdziłem, a ona popatrzyła na mnie z przerażeniem w oczach. – Żartuję. –
powiedziałem rozbawiony jej miną, po czym zacząłem się śmiać.
- Tak, bardzo śmieszne. – powiedziała Patrycja
i odwróciła głowę w stronę okna. – Mam na ciebie focha. – stwierdziła po chwili
milczenia.
- Co? Czemu? – zapytałem, ale Patrycja
milczała. – Ej. No ej! – krzyknąłem, ale nic to nie dało, więc zamknąłem się i
czekałem, aż Pati sama się odezwie. Po jakichś pięciu minutach, usłyszałem:
- Daleko jeszcze do tego sklepu?
- O! To już nie masz na mnie focha? –
spytałem.
- Daleko czy nie?! – krzyknęła na mnie Pati, a
ja aż podskoczyłem.
- Już dojeżdżamy. – powiedziałem, a wtedy
zadzwonił telefon Patrycji.
- O matko!! – wrzasnęła Patrycja.
- Co się stało? – zapytałem wystraszony.
- Dzwoni Logan. – szepnęła Pati ze strachem.
______________________________________________________________________
Po pierwsze: przepraszam za ten ,
jak dla mnie, krótki i bezsensowny rozdział. A po drugie: jak myślicie? Co
Logan powie Patrycji? Odpowiedzi piszcie w komentarzach.
4 komcie = nowy rozdział
Do następnego.
Bay ;************